تهران سربلند _ احمد خرم دره درخصوص فعالیت های ورزشی خود گفت: بنده از سال ۱۳۶۵ ورزش را با بوکس آغاز کردم و چند سالی در این رشته فعالیت داشتم. سپس در سال ۱۳۷۳ وارد فوتبال شدم و در پست دروازه بان موفق به کسب سه قهرمانی در ردههای جوانان، امید و بزرگسالان شدم.
وی ادامه داد: بعد از دوران خدمت، مجدد به ورزشهای رزمی برگشتم. آشناییام با رشتههای رزمی از همان دوران خدمت شکل گرفت، زمانی که به دلیل محدودیتهای تمرینی مجبور بودیم در کلاسهای کونگ فو، حرکات بوکس خود را تمرین کنیم. در سال ۱۳۷۸ در مسابقات کشوری فول کیک بوکسینگ شرکت کردم و مقام آوردم. بعد از آن فعالیت حرفهای ام در سبک فول کیک بوکسینگ ادامه یافت.
در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ کسب ۴ قهرمانی در مسابقه جهانی گرجستان و کنفدراسیون بین المللی المپیک هنرهای رزمی جهان در استایلهای مختلف مبارزاتی و مهمتر استایل سامورایی هنر چشم سوم که به شدت مورد توجه حاضرین و مدیران برگزار کننده قرار گرفت.
خرم دره افزود: قواعد مبارزه در فول کیکبوکسینگ برای من کاملتر و جذابتر بود. اگرچه بوکس ظرافتهای خاص خود را دارد، اما فول کیک بوکس انتقال قدرت و هیجان بیشتری برای من داشت.
وی درباره فعالیتهای مربیگری و داوری خود گفت: «در حال حاضر دو کلاس فعال دارم و به دنبال راهاندازی کلاس سوم نیز هستم. از سال ۱۳۹۴ بهعنوان دبیر سبک فول کیک بوکسینگ در کشور مشغول به فعالیت بودم و بعدها به کمیته امور استان ها منتقل شدم و تاکنون در همین حوزه مشغول هستم.
مربی نام آشنای کیک بوکسینگ درباره وضعیت امروز رشتههای رزمی اظهار داشت: متأسفانه تعدادی از بچههای کیک بوکسینگ به سمت رشتههایی مانند MMA، ساندا و موی تای مهاجرت کردهاند. این موضوع لطمه کوچکی برای جامعه کیک بوکسینگ نیست؛ زیرا جمعیت فعال این رشته نسبتاً محدود است. اگر برنامهریزی درستی انجام نشود، این ریزش ادامهدار خواهد بود.
خرمدره تأکید کرد: راهکار، این است که همان طور که برای MMA برنامهریزی و حمایتهای ساختاری صورت گرفته، برای کیک بوکسینگ هم برنامهریزی شود. ما یازده سازمان جهانی معتبر در کیک بوکسینگ داریم و باید رویدادهای رسمی و انتخابیهای تیم ملی بهصورت متمرکز برگزار شود تا دوباره شور و انگیزه به رشته بازگردد.
وی گفت: در گذشته برنامههای بسیار خوبی برای نوجوانان و جوانان در انجمن ملی کیک بوکسینگ داشتیم، اما متأسفانه به دلیل مشکلات قانونی و انحلال انجمن به اجرا نرسید. در آن زمان تیمهای ملی امید و بزرگسالان نیز در حال شکلگیری بود.
وی درباره مسئولیتهای دیگر خود افزود: حدود دو سال است که سرپرست تیم لیگ برتری فوتبال در “آسیاویژن” هستم و در کنار فعالیتهای رزمی، در این حوزه نیز به جوانان خدمت میکنم.
خرم دره در ادامه به مربیان اثرگذاری که در مسیر ورزشی اش نقش داشتهاند اشاره کرد و گفت: اگر بنده امروز در جایگاهی قابل احترام هستم، بخش مهمی از آن را مدیون نگاه و تربیت مربیانم هستم. از همه اساتیدم سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم ادامهدهنده راهی باشم که آنان برای من روشن کرده اند.
وی در پایان گفت: در آخر از همسر عزیزم فرزند شهید والامقام محمد تقی وفایی که با همه سختیهایی که زندگی با یک ورزشکار دارد، کنار آمد تشکر می کنم.
انتهای پیام/
