تهران سربلند، استاد اکبر فرجی، چهره شناختهشده ورزشهای رزمی ایران و بنیانگذار سبک نینجوتسو، در گفتوگویی از سالهای تلاش بیوقفه خود سخن گفت. او با یادآوری شروع راه در سال ۱۳۵۲ اظهار کرد: «از کودکی به دنبال ورزشی بودم که کامل باشد، بدون نقص؛ رزمیهایی که در آن زمان میدیدم هرکدام کمبودهایی داشتند تا اینکه از طریق مجلات خارجی و مکاتبه با یک استاد ژاپنی با نینجوتسو آشنا شدم.»
فرجی که سه سال از عمر خود را در دوران جنگ تحمیلی به عنوان رزمنده و ایثارگر گذرانده، از چالشهای سفرش به ژاپن در سال ۱۳۶۸ برای یادگیری این هنر گفت: «به خاطر نظامی بودن اجازه خروج نداشتم، ناچار از خدمت خارج شدم و پس از دریافت گذرنامه به ژاپن سفر کردم، اما متأسفانه کل هواپیما را دیپورت کردند و ناچار شدم به کشور بازگردم.»
او ادامه داد: «در همان سالها باشگاهی کوچک در کرج اجاره کردم و نینجوتسو را آغاز کردم؛ نه لباس داشتیم، نه امکانات. از لباس کونگفو استفاده میکردیم و آگهیهای تبلیغاتی را با دست میکشیدم تا بین جوانها پخش کنم. با تمام این سختیها از سال ۶۸ استارت کار زده شد و حالا بیش از سیوشش سال از آن روزها گذشته است.»
فرجی به نقش برنامه تلویزیونی عصر جدید در شناساندن این هنر اشاره کرد و گفت: «شاگردان ما، خصوصاً دختران نینجا، با اجرای فوقالعاده در عصر جدید توانستند نام نینجوتسو را بر سر زبانها بیندازند. هم اجرای پسران نینجا و هم گروه دختران با لباس پوشیده و حرکات نمایشی، پیام نظم، انضباط و توانمندی را منتقل کردند و مردم با این ورزش آشنا شدند.»
او با اشاره به اهمیت فعالیت بانوان گفت: «برای نخستین بار تصاویر دختران رزمیکار ایرانی در اخبار تلویزیون ملی پخش شد؛ آنها با پوشش کامل و اجرای حرکات نمایشی توانستند نگاه تازهای به نقش زن در هنرهای رزمی ایجاد کنند.»
بنیانگذار نینجوتسو در ایران درباره مشکلات اداری و فدراسیونی گفت: «سالها بدون حمایت رسمی کار کردیم تا اینکه از دهه هشتاد وارد فدراسیون ورزشهای رزمی شدیم. اما همواره مسیر پرچالشی داشتیم. با این حال تصمیم دارم با نگاهی تازه و همراستا با فدراسیون، ساختار نینجوتسو را بازسازی کنم.»
او در بخشی از سخنانش درباره فعالیتهای فعلی خود افزود: «در این مدت سه کتاب نوشتهام و قرار است روند آموزشی و سازمانی نینجوتسو را تغییر دهم. تعلیق من تا چند روز آینده به پایان میرسد و امید دارم بتوانم دوباره این رشته را با برنامهریزی نو احیا کنم.»
استاد فرجی در پایان گفت: «نینجوتسو را مثل فرزندم میدانم؛ سالها برایش زحمت کشیدم و دغدغهام بازگرداندن آن به مسیر درست است. از دوستان قدیمیام در بدنه فدراسیون میخواهم کمک کنند تا این هنر اصیل دوباره جان بگیرد.»
انتهای پیام/
