تهران سربلند،اینجا ضابطه مغلوب رابطه شد تا مشروعیت تصمیات فدراسیون زیر سوال برود، با بازگشت هادی ساعی به فدراسیون تکواندو محور اصلی این تحلیل، بررسی استاندارد دوگانه در ابقا و برکناری کادر فنی تیمهای ملی مردان و بانوان و چالش «ضابطه در برابر رابطه» است. هادی ساعی در “عدالت مدیریتی” مردود شد!
یکی از چالشهای اساسی در مدیریت ورزشی، پایبندی به اصول شایستهسالاری و نتیجهگرایی است. با این حال، تصمیمات خردادماه ۱۴۰۵ فدراسیون تکواندو به ریاست هادی ساعی در خصوص کادر فنی تیمهای ملی، گزارههای متناقضی را پیش روی کارشناسان قرار داده است. تغییر علی تاجیک (سرمربی موفق تیم مردان) و ابقای همزمان مهروز ساعی (سرمربی تیم بانوان)، نمونهای آشکار از تعارض میان «کارنامه فنی» و «روابط خویشاوندسالاری» را در بوته نقد رسانهها قرار داده است.
تیم ملی تکواندو مردان ایران تحت هدایت علی تاجیک موفق شد در مسابقات قهرمانی آسیا عنوان نایبقهرمانی را تنها با یک امتیاز اختلاف نسبت به تیم قهرمان کسب کند. از منظر مدیریت استراتژیک، چنین تیمی نیازمند «ثبات و تقویت ساختاری» است، اما خروجی تصمیم فدراسیون، برکناری تاجیک و جایگزینی پیام خانلرخانی بود.
مستند تحلیل رسانهای (خبرگزاری فرارو – ۲۰ خرداد ۱۴۰۵):
«اعضای کمیته فنی… تیمی را دستکاری کردند که تا یکقدمی قهرمانی در آسیا هم رفته بود. پیام خانلرخانی در حالی به عنوان سرمربی انتخاب شد که علی تاجیک در مسابقات قهرمانی آسیا نتیجه نسبتاً خوبی گرفته بود و فقط با یک امتیاز اختلاف نایب قهرمان آسیا شده بود.»
برکناری مربی برنده، این سیگنال منفی را به بدنه تکواندو تزریق میکند که کسب نتیجه و موفقیت فنی، تضمینی برای امنیت شغلی مربیان مستقل نیست. این رویکرد، انگیزه کادرهای فنی را در فضای رقابتی به شدت کاهش میدهد.
در نقطه مقابل، تیم ملی تکواندو بانوان نه تنها در رقابتهای قهرمانی آسیا عملکرد ضعیفی داشت و نتوانست روی سکو برود، بلکه در ماههای گذشته با کوهی از حواشی اخلاقی، درگیری لفظی با ملیپوشان و اعتراضات درونتیمی مواجه بود. با این حال، مهروز ساعی در سمت خود ابقا شد.
مستند تحلیل رسانهای اول (خبرگزاری فرارو – ۲۰ خرداد ۱۴۰۵):
«عجیب است که کمیته فنی رأی به ماندن مهروز ساعی و رأی به برکناری تاجیک داد… مهروز ساعی که در قهرمانی آسیا نتایج ضعیفی را کسب کرد و تیمش حتی روی سکو هم نتوانست بایستد، کنار نرفت.»
مستند تحلیل رسانهای دوم (خبرگزاری تابناک – ۷ آبان ۱۴۰۴):
«مهروز ساعی خواهر هادی ساعی که سرمربی تیم ملی تکواندو شده، در اولین تجربه جدی خود تاکنون عملکرد فاجعه باری داشته است… وقتی به واسطه رابطه برادر، مربی تیم ملی میشوی حال و روز تکواندو بهتر از این نمیشود.»
مستند حمایت ساختاری (خبرگزاری ایسنا – ۱۳ آبان ۱۴۰۴):
هادی ساعی در مقام رئیس فدراسیون با ادبیاتی انحصاری اعلام کرده بود:
«مصممتر از همیشه از مهروز حمایت میکنم.»
پافشاری بر حفظ کادر فنی بانوان، مصداق بارز Familial Nepotism )خویشاوندسالاری) در ساختار ورزش است. وقتی رئیس فدراسیون پیش از تشکیل جلسات فنی، وفاداری و حمایت مطلق خود را از یک مربی (به واسطه رابطه فامیلی) اعلام میکند، استقلال رأی «کمیته فنی» عملاً فرمایشی و بیاثر جلوه خواهد کرد.
تحلیل محتوای برخورد فدراسیون تکواندو نشان میدهد که هادی ساعی در آزمون «عدالت مدیریتی» با چالش جدی مواجه شده است. اعمال استاندارد دوگانه (سختگیری با غریبه مربیِ موفق و تساهل با خواهرِ مربیِ ناموفق) فضا را برای نقد عملکرد او کاملاً باز کرده است.
این نوع مدل حکمرانی در ورزش، علاوه بر فرسایش اعتماد عمومی جامعه تکواندو، مشروعیت تصمیمات آتی فدراسیون را زیر سؤال برده و این باور خطیر را تقویت میکند که در تکواندوی امروز ایران، «داشتن رابطه با رئیس»، وزنی به مراتب بیشتر از «کسب افتخار روی شیاپچانگ» دارد.
هادی ساعی در آزمون “عدالت مدیریتی”مردود شد!/پارادوکسی به نام کارنامه و ماندگاری/تحلیل محتوا
انتهای پیام/
